“Geen tijd.”

Het is waarschijnlijk een van de meest gehoorde redenen om niet te sporten. Zeker als werk, gezin en sociale verplichtingen zich opstapelen. Maar als coach kijk ik daar iets anders naar. Niet alleen naar hoeveel tijd iemand heeft, maar vooral naar wat iemand met die beschikbare tijd doet.

Dat is misschien wel een van de belangrijkste lessen uit de topsport. Ook een topsporter kan niet onbeperkt trainen. Training is maar één onderdeel van de totale belasting. Reizen, wedstrijden, verplichtingen en mentale belasting tellen ook mee. En uiteindelijk moet alles wat je doet passen binnen wat je lichaam kan herstellen.

Je agenda is onderdeel van je training

Stel: je hebt slecht geslapen, een lange werkdag achter de rug en daarna nog een drukke avond. Dan kun je natuurlijk alsnog proberen om je zwaarste training van de week af te werken. Maar de vraag is of dat op dat moment de slimste keuze is.

In de topsport kijken we voortdurend naar de verhouding tussen belasting en belastbaarheid. Hoeveel kan iemand op dit moment aan? En welke trainingsprikkel levert dan het meeste op? Dat betekent soms dat een training wordt aangepast. Niet omdat de sporter lui is, maar omdat we weten dat méér niet automatisch beter is.

Voor iemand met een druk leven geldt hetzelfde. Een zware training na een slechte nacht hoeft niet per definitie geschrapt te worden. Maar misschien moet de intensiteit omlaag. Of je kiest voor een kortere training. Of je verschuift de zware training naar een moment waarop je beter hersteld bent.

Maak van weinig tijd geen excuus

Daarmee wil ik overigens niet zeggen dat je alleen moet trainen wanneer alle omstandigheden perfect zijn. Die omstandigheden komen bij de meeste mensen simpelweg niet vaak genoeg voor. Juist daarom is consistentie zo belangrijk.

Heb je twintig minuten? Dan kun je nog steeds iets doen.

Een korte krachttraining. Een stevige wandeling. Een paar intensieve loopblokken. Een fietstraining. Het hoeft niet iedere keer een complete training van anderhalf uur te zijn.

In de topsport kijken we ook niet naar één training. We kijken naar het totaal van weken en maanden. Eén korte of aangepaste training verandert weinig. Het zijn de vele trainingsprikkels die zich uiteindelijk opstapelen.

Twintig minuten die je wél doet, leveren meer op dan een perfecte training die je steeds uitstelt.

Train voor het leven dat je hebt

Voor een topsporter is training onderdeel van het werk. Voor de meeste mensen is het leven het werk en moet sport daar omheen passen. Dat is geen probleem. Het betekent alleen dat je andere keuzes moet maken.

Als je weet dat dinsdag en donderdag lange werkdagen zijn, plan dan misschien je zwaarste trainingen op andere dagen. Als je in het weekend meer tijd hebt, kun je daar ruimte maken voor een langere training. En als een week volledig volloopt, is het beter om je programma tijdelijk aan te passen dan om alles op te geven.

Uiteindelijk gaat het niet om de perfecte trainingsweek. Het gaat om een aanpak die je maanden en jaren kunt volhouden. Dat is misschien wel de belangrijkste les uit de topsport.

Niet iedere dag hoeft perfect te zijn. Niet iedere training hoeft zwaar te zijn. Maar als je steeds opnieuw de juiste keuze maakt binnen de mogelijkheden die je op dat moment hebt, kun je verrassend veel bereiken.